Djembés, brassbands en danseressen vullen zaterdag de Esplanade. Tot in De Diagonaal is de ritmische muziek van drums en trommels te horen. En zeker als het zonnetje in de middag openbreekt, komt de sfeer van het festival echt op gang.
Tijdens Festival of the Drums is de Esplanade gevuld met kraampjes en muziek. En het hoogtepunt van het festival: de feestelijke parade die door het centrum van Almere naar het festivalterrein trekt.
Een rustig begin
Aan het begin van de middag is het nog vrij rustig op de Esplanade. Er is net een flinke stortbui over de stad getrokken. Een enkeling slentert langs de verschillende kraampjes of eet een traditionele maaltijd. Op het podium krijgen kinderen een workshop djembéspelen. Ouders staan voor het podium trots naar hun kinderen te kijken. De instructeur leert de kinderen hoe ze het ritme op de djembé kunnen beëindigen, zonder dat dit abrupt klinkt. Hij noemt het de Hocus-pocus-pilates-pas. De bedoeling is dat je in het ritme van de spreuk slaat en afsluit door beide handen tegelijk neer te laten komen. De kinderen proberen het, maar slagen er niet zo goed in als de instructeur.
Ouders bekijken hun kinderen op het podium
Een koppel koopt een gegraveerde ketting bij een kraampje waar sieraden verkocht worden. Dat het wat rustig is op het festival, ligt volgens de verkoopster aan het weer. “En het festival duurt tot 23.00 uur hé”, voegt ze daar aan toe, “Mensen komen misschien ook later nog!”.
Kleurrijke parade
Vanaf het centrum van de stad is inmiddels de parade begonnen. De parade wordt geleid door twee danseressen, gevolgd door een brassband. De muzikanten worden op hun beurt weer gevolgd door een groep, voornamelijk vrouwen, met vlaggen van de Dominicaanse Republiek. De parade wordt afgesloten met een paar vrouwen met grote vleugels van gekleurde veren en goudkleurige details in hun haren.
De Almeerder die nietsvermoedend door de stad loopt, reageert gemengd. Waar de helft ritmisch mee beweegt op de muziek van de brassband, en foto’s maakt van de danseressen, loopt de andere helft snel voorbij met hun vingers in hun oren. Een vader kijkt het gezelschap toe, in de buggy voor hem slaapt een baby vredig door al het geluid heen. “Het lijkt wel carnaval”, roept een jongen lachend naar zijn vriend, terwijl ze de parade allebei aan het filmen zijn.
Groeiende drukte
Als de parade de Esplanade heeft bereikt, breekt het zonnetje ook weer door in de stad. De verkoopster van eerder bleek gelijk te hebben, veel mensen kwamen later. Een dame eet een maaltijd van de Surinaamse barbecue aan een tafeltje. Ze komt uit Den Haag, maar is naar Almere gekomen omdat haar vriendin een kraampje op het terrein heeft. “Ik zei tegen haar: ik kom je wel supporten”, legt ze uit. Ze is zeer tevreden over de muziek van de brassband die net aankomt. “Ze zijn goed”, zegt ze. Wel had de vrouw het festival drukker verwacht, ook nu het weer beter is en het later op de dag wordt. “Het is het einde van de maand, dus mensen hebben hun salaris binnen”, denkt ze hardop, “dus dat kan het niet zijn!” Bovendien is het festival gratis te betreden.
Terwijl het podium opgezet wordt voor een aankomend optreden, spelen de jongens van de brassband voor het podium onvermoeid door. Het publiek verzamelt zich om de band heen en danst en klapt enthousiast mee. Een man met een microfoon probeert het publiek nog wat op te zwepen. “Komen er mensen uit Nederland?” vraagt hij het publiek. Her en der wordt er gejuicht. Nadat de man een paar landen is langs gegaan roept hij naar het publiek: “Komen er mensen uit Suriname?” Op die vraag klinkt vanuit het publiek volmondig gejuich.
Multicultureel
Een man en vrouw zijn iets hoger op de Esplanade, vlak voor het hek, op een bankje gaan zitten. Nog zittend dansen ze enthousiast mee met de muziek. “Ik kom zelf uit Suriname”, legt de vrouw uit. Haar man naast haar is nietSurinaas, maar hij geniet even hard mee. “Dat ritmische, daar hou ik van”, zegt hij.
Dat dit festival er vandaag zou zijn, wisten ze eigenlijk helemaal niet. “Mijn tante stuurde het gisteren door”, vertelt de vrouw. Ze zijn blij dat ze er op tijd achter zijn gekomen. “Almere is gewoon een hele multiculturele stad”, zegt de vrouw, nog steeds dansend op het bankje, “dan is het ook mooi dat zulke dingen georganiseerd worden.”
